สวัสดีค่ะ แวะมาเล่าความก้าวหน้า (เล็กๆ) ให้ฟังค่ะ (คิดเอาเองว่าอาจจะมีคนรออ่านเรื่องลูกเราอยู่
![Very Happy :D](./images/smilies/icon_e_biggrin.gif)
) ผ่านมาประมาณ 6 เดือนแล้วกับ floor time ขอลองสรุปเป็นเรื่องๆ ตามขั้นพัฒนาการดังนี้นะคะ
ขั้น 1-2 สนใจ จดจ่อ และมีสัมพันธภาพ
- ลูกสนใจคนรอบข้าง คนในครอบครัว สิ่งแวดล้อม มากขึ้นค่ะ ยิ้มเก่งขึ้น ชวนแม่เล่นได้ มองตามที่แม่ชี้ชวนให้ดูได้ สนใจยืนมองตอนคนในบ้านกำลังทำกิจกรรมต่างๆ แสดงอาการดีใจเมื่อตายายกลับจากขายของจะเรียกยายๆ แล้ววิ่งตาม (หรืออาจจะวิ่งตามขนมที่ยายซื้อมาก็ไม่ทราบค่ะ 55) ชอบเวลาน้าชาย น้าสะใภ้มาเล่นด้วย เพราะน้าเล่นสนุก จะวิ่งเข้าไปหาเลยค่ะ ส่วนกับแม่ แม่รู้สึกว่าเค้าสนิทกับแม่มากขึ้นค่ะ มีเดินตามบ้าง แต่ยังไม่ทุกครั้งค่ะ กวักมือเรียกก็วิ่งมาหา (แต่ก่อนเรียกไปเถอะไม่มาหรอก) แต่ถ้าหันหลังแล้วเรียกจะหันบ้างไม่หันบ้างค่ะ (แม่ใช้วิธีในคู่มือคือเข้าไปสะกิด แล้วพอน้องหันมาก็บอกว่า แม่เรียก อยู่ค่ะ)
ขึ้น 3-4 ภาษากาย และ การสื่อสารเพื่อแก้ปัญหา
- ช่วงนี้ภาษากายเริ่มออกมาบ้างแล้วค่ะแต่ก็ยังไม่ชัดมาก สีหน้าท่าทางยังไม่หลากหลาย เพิ่งเริ่มหัดชี้ไปยังสิ่งที่ต้องการ ส่ายหน้าเป็นแต่พยักหน้ายังไม่เป็น แต่จากที่แม่สังเกตดูตอนนี้น้องเริ่มมีความสนใจที่จะเลียนแบบกิจกรรมที่คนในบ้านทำบ้างแล้ว หัดบ๊ายบายอยู่แต่ยังผิดทาง (หันมือเข้าตัวเอง) เริ่มมองปากแม่ แล้วทำปากมุบมิบบ้าง แต่ช่วงนี้แม่จะเน้นเอาภาษากายก่อน
- เรื่องการสื่อสารเพื่อแก้ปัญหา น้องจะใช้วิธีจับจูงมือคนรอบข้างให้ทำอย่างที่ตัวเองต้องการอยู่ค่ะ ครูพบบอกให้ทำตัวเป็นไม้เขี่ยที่ดีไปก่อน 55 บางทีแม่ก็แอบตื๊อเล็กๆ บางครั้งค่ะ รอบก็ยังได้ไม่เยอะหรอกค่ะ ตื๊อมากวงแตกโดนยายด่า
- เรื่องการแก้ปัญหาด้วยตัวเอง ตอนเล่นกันแม่ก็แอบใส่อุปสรรคง่ายๆให้น้องค่ะ เช่น จะเล่นรถลากแม่ก็จะแอบเอารถของน้องไปแอบมุมห้องให้พอมองเห็น หาอะไรมาวางทับๆหลายๆชั้นให้เค้าาดึงออกก่อนจะขี่รถได้ บางวันก็เอาห่วงฮูลาฮูปมาคล้องไว้ให้รถติดกับโต๊ะ บางวันเอาร้องเท้าไปซ่อนแต่ก็ชี้ชวนกันหาจนเจอถึงจะได้ไปเดินเล่นค่ะ ค่อยๆเพิ่มไปเรื่อยๆค่ะ
- อ้อ เล่าเรื่องเมื่อคืนด้วย น้องก็เล่นกับแม่จนใกล้เวลานอนแล้ว แม่เลยแอบพักสายตาแต่ยังไม่หลับค่ะ น้องไปหยิบเอากางเกงจะมาใส่เอง แต่ใส่ไม่ได้ ขาสองข้างลงไปในขากางเกงข้างเดียว แม่แอบหรี่ตามอง ใจคิดว่าเอาน่ะ ลองดูซิ แล้วแกล้งหลับเลย น้องใส่ไม่สำเร็จ ก็มาจับมือวิเศษ (มือแม่) ทันทีค่ะ แต่แม่แกล้งไม่ตื่น ดูว่าจะทำอย่างไรต่อ น้องเค้าก็ปลุกปล้ำอยู่นาน พลิกไปพลิกมา เอาขาใส่ด้านที่ไม่ใช่ยางยืดบ้าง ดึงมือแม่บ้าง ซักพักก็ลงมานอนซุกแม่ แม่ก็อ้าว ยอมแพ้ซะและ แต่ซักแป๊บนึงเค้าก็ลุกขึ้นไปปลุกปล้ำกับกางเกงตัวนั้นต่อ รวมเวลาแล้วมากกว่าครึ่งชม แม่ก็คิดว่าเอาน่ะวันนี้ยังใส่เองไม่ได้ก็ช่างมัน แค่มีใจสู้ปัญหาก็ดีแล้ว ในที่สุดน้องก็ใส่สำเร็จค่ะ แล้วก็หาวนอน มานอนซุกแม่หลับปุ๋ย 55 mission complete
อื่นๆค่ะ (บางเรื่องก็ไม่ใช่พัฒนาการที่ใช้การได้ค่ะ)
- กล้ามเนื้อมัดเล็กไม่ค่อยมีปัญหาเท่าไรค่ะ น้องก็ชอบหยิบจับของเล็กๆอยู่แล้ว แม่เลยให้เค้าปอกส้ม ปอกหัวปลี (คือเห็นอะไรก็จะปอกไปหมด) ส่วนกล้ามเนื้อมัดใหญ่ขา กับหลัง ยังต้องออกกำลังกายเสริมอีกค่ะแต่เดี๋ยวนี้วิ่งไม่ค่อยล้มแล้วค่ะ ชอบปีนป่ายด้วยค่ะ
- กล้ามเนื้อปาก น้องเล่นเสียง พูดออกเสียง เดาะลิ้น ดูดน้ำจากหลอด ดื่มน้ำจากแก้ว ได้อยู่ค่ะ
- ใส่รองเท้าเอง (เวลาอยากไปเที่ยว) ถอดรองเท้าเอง (เมื่อไม่ต้องการรองเท้าแล้ว)
- ชอบฮัมเพลงที่แม่เคยร้องให้ฟัง บางทีก็ฮัมตามทันที บางทีก็ฮัมเพลงที่แม่ร้องกล่อมตอนเค้าอยากจะนอนแล้ว น่ามาจากความจำค่ะ
- ชอบโยนของลงพื้นมากๆ
ภาพรวมสำหรับแม่ตอนนี้คือน้องจะเทียบกับเด็กที่กำลังจะครบหนึ่งขวบที่กำลังหัดพูดค่ะ (อ่านคู่มือพัฒนาการเด็กปกติควบคู่ไปด้วยค่ะ) แม่รู้สึกว่าลูกเป็น "เด็ก" แล้วค่ะ กำลังเฮี้ยวได้ใจเลย แต่แม่มีความสุขมากๆค่ะ เพราะจำประโยคที่คุณกรองกาญจน์เขียนถึงคุณแม่ต้นแบบรุ่นพี่ในบทความตอนหนึ่งว่า "มองโลกในแง่ดี มีอารมณ์ขัน และไม่คาดหวัง" ค่ะ จำเอามาใช้ค่ะ และอีกประโยคเด็ดไว้เตือนตัวเองตอนขี้เกียจคือ "ศรัทธาที่ขาดวิริยะ มักทำให้เฉื่อยชา เกียจคร้านและมีข้ออ้างมากมาย" อันนี้จากคู่มืออาจารย์กิ่งแก้วค่ะ อยากบอกผู้ปกครองท่านอื่นที่แวะเข้ามากระทู้แม่น้องตานะคะว่า ฝ่า "ด่านใจ" ให้ได้นะคะ แล้วการอยู่กับลูกคนพิเศษของเราในทุกๆวันจะมีความหมายมากกว่าการทำ "หน้าที่" พ่อแม่ค่ะ
เขียนยาวไปหรือเปล่าเนี่ย สรุปพัฒนาการถูกต้องหรือเปล่าก็ไม่รู้ ยังงัยรบกวนอาจารย์กิ่งแก้วคอมเม้นท์ด้วยค่ะ ท่านผู้รู้ท่านอื่นด้วยนะคะ